فصيحى خوافى « 1 » و دولتشاه سمرقندى « 2 » و معصوم‌على شاه شيرازى « 3 » قطعه زير را در تاريخ وفات شيخ علاء الدوله سمنانى نقل كرده‌اند ولى از شاعر آن نام نبرده‌اند : تاريخ وفات شيخ اعظم * سلطان محققان عالم قطب الحق و دين علاء الدوله * بر مسند خود نشسته خرم بيست و دوم مه رجب بود « 4 » * اندر شب جمعه مكرم از هجرت خاتم النبيين * هفصد بگذشت و سى و شش هم بربوى وصال دوست جان داد * صد جان جهان فداى آن دم در هفت اقليم امين احمد رازى آمده است : « آورده‌اند كه در آخر حيات در واقعه ديده كه روز قيامت قايم شده و همه اعمال معلوم شده كه اعانت مظلوم كه در ايام وزارت نموده از همه مرجح‌تر است ، لهذا فرمود كه هيچ‌كدام از اعمال و خيرات مرتبهء امداد و اعانت مضطر ندارد » « 5 » قسمتى از متن نامه‌ايست كه شيخ علاء الدوله سمنانى به مرشد و مراد خود شيخ نور الدين عبد الرحمن اسفراينى نوشته است : ( اى ليل من و اى نهار من روشن از شب زلف تو ، و اى شب مجلس من گلشن از روى پرلطف تو ! اى جانم مجنون كوى تو ، و اى دلم

--> ( 1 ) - مجمل فصيحى جلد سوم صفحه 4 ( 2 ) - تذكر دولتشاه سمرقندى صفحه 281 ( 3 ) - طرائق الحقائق معصوم‌على شاه جلد دوم صفحه 292 ( 4 ) - در ( طرائق الحقائق در بيست و سوم مه رجب ) آمده است و بايد درست باشد زيرا او روز جمعه را در نظر گرفته و ديگران شب جمعه يعنى پنجشنبه را . ( 5 ) - هفت اقليم امين احمد رازى جلد سوم صفحه 92